Msza Krzyżma w Bazylice św. Piotra (140417)

by bp Zbigniew Kiernikowski

Po latach miałem możliwość przeżyć ponownie Mszę Krzyżma w Bazylice św. Piotra. Przeżywałem ją w z różnymi papieżami kilkanaście razy. Ostatni raz było to w roku 2002, kiedy już byłem biskupem nominatem siedleckim, chociaż do ogłoszenia brakowało kilka godzin.

Dziś uczestniczyło około 40 kardynałów i chyba sporo ponad 60 biskupów. Bardzo pięknie przygotowana liturgia wraz ze śpiewami. Liturgię Eucharystii poprzedził śpiew pierwszej z mniejszych Liturgii Godzin, czyli tercja. Papież Franciszek w homilii mówią o radości namaszczenia kapłańskiego, któremu towarzyszą „siostry” ubóstwo, wierność i misyjność. Nie będę tutaj przytaczał szerzej treści homilii papieskiej. Będzie ona zapewne umieszczona na różnych oficjalnych stronach. Przepowiadanie papieskie cechuje autentyczność i bezpośredniość.

Modliłem sią w czasie tej liturgii zarówno w intencjach Diecezji Siedleckiej jak i też Diecezji Legnickiej, do której aktualnie zostałem skierowany. Pamiętałem i pamiętam nadal w modlitwie o wszystkich Blogowiczach. Pozdrawiam Diecezjan z jednego i drugiego Kościoła lokalnego oraz Blogowiczów. Dziękuję też za komentarze i wyrażaną w nich zazwyczaj życzliwość.

Ta dzisiejsza liturgia była dla mnie jednocześnie okazją spotkania się z wieloma znajomymi, z którymi od lat się nie widywaliśmy.

Mszę Wieczerzy Pańskiej przeżyję w jednej z parafii w centrum Rzymu oraz we wspólnocie DN.

Bardzo serdecznie wszystkich pozdrawiam – z Diecezji Siedleckiej i z Diecezji Legnickiej oraz Blogowiczów – i łączę się w modlitwie w duchu, o jakim pisałem w moim liście pożegnanym skierowanym do Diecezjan Siedleckich.

Bp ZbK

W dzisiejszej, trzeciej katechezie paschalnej, mówiłem o sensie czasu Wielkiej Soboty. Czasu bez liturgii (poza Liturgią Godzin). W tym czasie kontemplujemy przy grobie Pańskim sens Jego zstąpienia do Otchłani. Sens Jego Śmierci. Trwanie przy Jego grobie (nie chodzi o fizyczne przebywanie przed przygotowanym w kościele grobem, lecz świadomość, że On jest w niemocy) to okazja do tego, abyśmy uświadamiali sobie, że nie oczekujemy powrotu rzeczy przeszłych, lecz wprost przeciwnie: wobec doświadczenia śmierci i grobu ze względu na Zmartwychwstałego Pana, w którego wierzymy, oczekujemy cudu przemiany naszego myślenia.

W świetle tego grobu, który będzie świadkiem zmartwychwstania, patrzymy na różne nasze sytuacje „grobowe”. A więc te wszystkie sytuacje, w których nasza wyobraźnia i nasze moce się wyczerpały, te sytuacje, w których już nie mamy cierpliwości i nie widzimy sensu podejmowania ciężaru życia. Patrzymy na te grobowe sytuacje gotowi na blask zmartwychwstania. Jeśli tylko pozwolimy na to, aby w nas dokonywało się obumarcie naszych wyobrażeń, oczekiwań, pretensji, żalów opartych tylko na nas samych i wypływających z naszego „starego” wnętrza, to możemy być pewni, że nastąpi coś ze zmartwychwstania. Staniemy inaczej przed drugim człowiekiem, będziemy gotowi wejść w pojednanie i zobaczymy, że ten drugi też na to czekał, tylko może nie był jeszcze tak blisko „grobu” jak my; nie odnalazł się blisko grobu Pana.

Liturgia Wigilii Paschalna winna odbywać się w nocy. Jest świętym czuwaniem na cześć Pana. Składa się ona z czerech części:

  1. Liturgia Światła;
  2. Liturgia Słowa;
  3. Liturgia Chrzcielna;
  4. Liturgia Eucharystii.

Omówiłem szczegółowo niektóre elementy liturgii światła, w szczególności znaki wypisany na Paschale. Następnie omówiłem niektóre części liturgii słowa oraz liturgii chrzcielnej.

Zapewne zostaną umieszczone odpowiednie fragmenty tej katechezy w wersji fonicznej, w wersji audio. Za co dziękuję Redakcji KRP.

Posłuchaj:

Liturgia Słowa

Liturgia Chrzcielna

Symbolika paschału

Trwanie przy grobie

Jezus zstąpił do otchłani

Publiczne oddawanie Bogu chwały i czci

Owoc tajemnicy paschalnej Jezusa Chrystusa

Bp ZbK

W dzisiejszej katechezie wprowadziłem w znaczenie Triduum Paschalnego. W szczególności podkreśliłem rolę przygotowania się do liturgii tych dni.

Następnie przedstawiłem główne myśli związane z liturgię Wieczerzy Pańskiej. Odnosi się to przede wszystkim do Sakramentu Eucharystii i Kapłaństwa. Szczegółowo omówiłem trzy momenty liturgii Mszy Wieczerzy Pańskiej:

  1. umycie nóg,
  2. złożenie darów ofiarnych
  3. oraz przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy (miejsca) przechowywania i specyfikę adoracji Najświętszego Sakramentu w kontekście liturgicznym Triduum Paschalnego.

Posłuchaj:

1. Wpływ wydarzenia paschalnego na nasze życie

2. Kapłaństwo Chrystusa

3. Gest umycia nóg

4. Gest przyniesienia darów

5. Kaplica Przechowania


Jeśli będą uwagi i zapytania, to postaram się je uwzględnić i na nie odpowiedzieć.

Dobrego przygotowania do celebrowania liturgii Triduum Paschalnego – Świąt Paschy.

Bp ZbK

Diecezjalna Szkoła Liturgiczna (130316)

by bp Zbigniew Kiernikowski

Dziś, 16 marca 2013 roku, miało miejsce zakończenie tegorocznych prac Diecezjalnej Szkoły Liturgicznej. W tegorocznych sesjach, które miały miejsce przy parafii pw. św. Mikołaja w Międzyrzecu, wzięło udział kilkadziesiąt Osób. Zajęcia prowadzone w Szkole obejmują teorię czyli wykład najbardziej zasadniczych prawd i wiadomości z dziedziny liturgiki oraz praktyczne ćwiczenia, łącznie z nauką przygotowania liturgii.

Dzisiejsze spotkanie obejmowało Eucharystię z upoważnieniem Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii św., a następnie wręczenie dyplomów zaświadczających o uzyskaniu promocji w DSL. Liturgię Eucharystii przygotowali naturalnie członkowie tegorocznej Szkoły. Część z nich, jako schola, prowadziła śpiew.

Po liturgii w katedrze zgromadziliśmy się w Bursie na agapie. Tam też miało miejsce wręczenie dyplomów i legitymacji.  

Wyrażam moją radość z powodu działalności Szkoły i z tego, że tyle Osób wzięło w niej udział. Życzę, by ich posługiwanie w parafiach spotkało się ze zrozumieniem i przynosiło owoce w postaci pogłębienia rozumienia i przeżywania liturgii. Żywię też nadzieję, że będą skuteczną pomocą dla Duszpasterzy.

Bp ZbK

Uroczystość Wszystkich Świętych (121101)

by bp Zbigniew Kiernikowski

Kościół jako wspólnota wierzących, a więc „świętych z powołania” (zob. Rz 1,7), oddawał i stale oddaje cześć Świętym. Za takich uważa tych, którzy od nas odeszli, a którzy podczas swego ziemskiego życia tak współpracowali przez wiarę z łaską Bożą, że dokonały się w nich wielkie dzieła Boże. Kościół uważa ich za tych, którzy dzięki tej współpracy w posłuszeństwie wiary i przyjęciu w sobie tych dzieł Bożych, są przykładem dla wszystkich wierzących na ziemi i zmierzających do Królestwa Bożego. Co więcej, nie tylko są przykładem, ale orędują za nami i są dla nas pomocą, abyśmy i my po naszym ziemskim życiu dołączyli do ich grona. 

Początki kultu Świętych

Pierwszą, w której objawiły się wielkie dzieła Boże i która to wyznała, to Maryja  Ona też powiedziała o siebie, że będą Ją zwać błogosławioną wszystkie pokolenia (zob. Łk 1,45.48n). Już bardzo wcześnie – bo zdobnictwie katakumbowym (III wiek) – Maryja była przedstawiana z atrybutami, które wskazywały na Jej wyjątkową rolę i udział w chwale Chrystusa. Kolejno rozszerzało się pojęcie i praktyka kultu świętych, w szczególności męczenników.

Uroczyście były obchodzone rocznice ich męczeństwa a miejsca ich męczeństwa i ich groby stawała się celem pielgrzymek. Stopniowo kultem byli obejmowani poza męczennikami także inni przede wszystkim jako wyznawcy, głównie wybitni nauczyciele i pasterze, którzy kształtowali myśl teologiczną i praktyczne życie wiernych w Kościele. Do tego dochodzili święci, którzy odznaczali się szczególnym życiem ascetycznym i pokutniczym a także dziewice.

Rozwój kultu

Kult świętych przybierał coraz to bardziej oficjalne i urzędowe formy. Oprócz imiennych wspomnień poszczególnych świętych kształtowała się stopniowo myśl, by wspominać wszystkich świętych. W roku 608 papież Bonifacy IV przeznaczył starożytny Panteon, czyli pogańską świątynię z czasów rzymskich poświęconą „wszystkim bogom”, na miejsce kultu Matki Bożej i świętych męczenników. Na początku X wieku papież Jan XI postanowił, że dzień 1 listopada będzie dniem, w którym Kościół oddaje kult wszystkim świętym.

Dzień 1 listopada – Uroczystość Wszystkich Swiętych

Dzień 1 listopada to nie jest, jak to zazwyczaj się mówi, „święto zmarłych”, lecz Uroczystość Wszystkich Świętych. Czytaj więcej…

Dziś, 9 grudnia 2011, przedstawiciele Domowego Kościoła z różnch Kręgów Parafii siedelckich zebrali się w domu biskupim przy ul. Cmentarnej na Celebracji Słowa Bożego.
Wzięliśmy czytania z III Niedzieli Adwentu roku B. Po wprowadzeniu w całą Celebrtację, a w szczególności w motyw tej calebracji, jakim było “Namaszczenie” (w nawiązaniu do pierwszgo czytania z przyszłej niedzieli) odbyły się kolejno czytania, śpiew Psalmów i komentarze (katechezy). Następnie było dzielenie się Słowem (echo Słowa), homilia i modlitwa powszechna. Całość zakończyła się przekazaniem znaku pokoju, błogosławieństwem i agapą. Zebrało nas się sporo osób – chyba blisko setki. Było to bardzo znaczące zgromadzenie – nie tylko pod względem ilościowym.

Jeśli są Osoby, ktróe zechcą podzielić się swoimi wrażeniami i przeżyciami, to bardzo proszę. Przyczani się to do wzajemnego ubogacenia.

Pozdrawiam wszystkich Uczestników Celebracji oraz wszystkich Blogowiczów.

Bp ZbK

Pochówek Dzieci Utraconych (111024)

by bp Zbigniew Kiernikowski

Dzisiaj, 24 października, w katedrze clebrowałem wraz z licznymi Kapłanami i przy licznym udziale Wiernych Eucharystię polecając Bogu utracone Dzieci oraz przedkładając Bogu bolesne doświadczenie Rodziców tychże Dzieci.

Jest już szersza informacja o tym na naszej stronie diecezjalnej.

Tutaj zachęcam do ewentualnych wypowiedzi i świadectw. Wydaje się bowiem, że potrzebujemy większej troski o wzrast naszej świadomomości w podejściu do tej prawdy i rzeczywistości utraconego dziecka a tym samym do szacunku wobec człowieka i jego życia w szerokim tego słowa znaczeniu.

Zapraszam

Bp ZbK

Dzisiaj, 21 czerwca 2011 – jak mi wiadomo (bo jestem przez kilka dni w Bydgoszczy) –  zakończył się kolejny rok pracy i nauki w Diecezjalnym Studium Muzyki Kościelnej.
Mszy świętej w katedrze przewodniczył ks. Jerzy Przychodzeń. Następnie miała miejsce agapa, która była okazją do wymiany doświadczeń i zarysowywania perspektyw na przyszłość. 
Cieszę się, że to Studium istnieje i przygotowuje osoby odpowiedzialne za śpiew i muzykę w naszej diecezji. Dziękuję organizatorom i nauczycielom tego Studium – w szczególności P. Małgorzacie Trzaskalik.
Muzyka i śpiew kościelny to bardzo ważna dziedzina życia każdej wspólnoty. Dobre przygotowanie i przeżycie liturgii także od strony muzyki i śpiewu pozwala nam lepiej wchodzić w celebrowaną tajemnicę.
Zachęcam do wypowiedzi na temat muzyki i śpiewu w czasie liturgii.
Proszę o to zarówno osoby bezpośrednio zainteresowane w wykonanie i organizację tej strony liturgii – organistów, kantorów, psałterzystów, a także wszystkich uczestników liturgii oraz duszpasterzy.
Z pozdrowieniem
Bp ZbK

Uroczystość Wszystkich Świętych to święto, w którym Kościół przeżywa świadomość swojej łączności z tymi, którzy nas poprzedzili na drodze do Królestwa Bożego, czyli którzy są świętymi. Są to ci, którzy zostali przez Kościół  kanonizowani i ci, którzy nie są kanonizowani – ale, jak mamy nadzieję w odniesieniu do wielu naszych bliskich, będąc po drugiej stronie, mają udział w chwale życia wiecznego. Dlatego w tym dniu na pierwszy plan nie wysuwa się pamięć o zmarłych i nie jest to “święto zmarłych”, lecz świętych. Oczywiście oni są tymi, którzy już zmarli i od nas odeszli, ale widzimy ich we wspólnocie Świętych.

Kościół przeżywa to co się nazywa wspólnotą świętych. Myśli o łączności Kościoła, który tworzą zbawieni, cierpiący w czyśćcu i my, wszyscy żyjący jeszcze na ziemi. My, jako wierzący, przeżywamy tę Uroczystość szczególnie w liturgii i w całym doniosłym i chwalebny charakterze tego święta. Jak powiedziałem, nie jest w tym dniu na pierwszym miejscu i nie jest właściwe akcentowanie aspektu śmierci i modlitwy za zmarłych, chociaż to zawsze jest i będzie obecne, lecz przeżywanie świadomości powołania do wspólnoty świętych. Natomiast na dzień szczególnej modlitwy za zmarłych Kościół przewiduje kolejny dzień, 2 listopada. Jest to tzw. Dzień Zaduszny albo Wspomnienie wszystkich wiernych Zmarłych.

1. Nasz udział (powołanie) w prawdzie o Wspólnocie Świętych

Dzień 1 listopada ma charakter świąteczny, gdy Kościół przeżywa swoją świadomość łączności i przynależność do grona świętych – tych już zbawionych. Sam siebie odkrywa we wszystkich żyjących członkach jako pielgrzymujących drogą zbawienia. Jest to dzień radosny i dzień chwały.

Naturalnie zawsze wpisuje się w to prawda o śmierci. Ta śmierć jednak, mimo że jest bolesna, dla chrześcijanina nie jest czymś tragicznym ani tylko smutnym końcem. Jest życiowym faktem i nieodwołalnym wydarzeniem, które wprowadza do pełni życia. Taka jest nasza wiara. Czytaj więcej…

Triduum Paschalne 2010

by bp Zbigniew Kiernikowski

Składam wszystkim Blogowiczom serdeczne życzenia bogatego przeżycia Czasu Truduum Paschalnego. Wszyscy wierzący niechaj skorzystają obficie z przeogromnego bogactwa i mocy jakie są zawarte w liturgii i w tym wszystkim co, dzięki tradycji i zwyczajom dokonuje się w tym czase w naszym myśleniu oraz w naszych odczuciach i poruszeniach religijnych. Niech to wszystko będzie ukierunkowane na Jezusa Chrystusa, który podjął krzyż i objawił się w blasku Zmartwychwstania jako jedyny Pan wszystkiego.

Zapraszam do wymiany myśli i doświadczeń związanych z tym czasem. Jest to okazja, by podzielić się też doświadczeniami i spostrzeżeniami o sposobie przeżywania tych dni w we własnych parafiach. Można też kierować zapytania i uwagi co do przygotowania i przeżywania Liturgii tych dni oraz spotykanych praktyk i zwyczajów.

Błogosławionych Swiąt Wielkanocnych ukierunkowujących nas na pełniejsze związanie się z Ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym JEZUSEM CHRYSTUSEM i pozwalających nam lepiej rozumieć KOSCIOŁ, jako wspólnotę odkupionych grzeszników, którzy radują się z Bożego dzieła Pojednania.

Bp ZbK

Następna strona »

css.php