Komentarze do wpisu: Synod 2008 (8)

Przez: Zażywna cytata « eSPeCJALNIE

Zażywna cytata « eSPeCJALNIE — Wed, 15 Oct 2008 09:48:28 +0000

[...] Z bloga Bp. Z. Kiernikowskiego, który obecnie uczestniczy w synodzie o Słowie Bożym w Rzymie i referuje w sieci jego [...]

Przez: Bożena z Drogi

Bożena z Drogi — Wed, 15 Oct 2008 08:17:25 +0000

Dzieki Bp Kiernikowskiemu za szczególowe relacje z Synodu i doskonałe komentarze. Przykłady i wypowiedzi na temat słuchania Słowa Bożego będą pomocne w przygotowywaniu młodych do Sakramentu Bierzmowania. Obrazowy przykład pociągu doskonały, bo będzie czytelny dla młodych. Modlitwa w intencji Ks. Biskupa o światło Ducha Swiętego nieustanna Bożena

Przez: AD

AD — Wed, 15 Oct 2008 07:59:31 +0000

Jeśli można to homilia nie powinna /nie zawsze/ ograniczać się do wprowadzenia w Ewangelię danego dnia.
Przecież Kościół chce na nas oddziaływać całą liturgią. Myślę że ciekaw byłoby wskazanie np dla czego na ten dzień jest przy takiej Ewangelii taka a nie inna np. kolekta.
Jeśli przyjmie się założenie że niedzielna Msza Św. jest jedynym kontaktem wielu wiernych z nauką Kościoła to przed kapłanami staje karkołomne zadanie gdyż w zasadzie powinni omówić Ewangelię, oraz np. encykliki.
Bardzo często nie da się tego zrobić na jednym kazaniu.

Ja w tym względzie mam pozytywne doświadczenia z uczestnictwa w Mszach Świętych w rycie nadzwyczajnym.
Co do zasady stary lekcjonarz przewidywał że na daną niedzielę/uroczystość co roku wypadały te same czytania.
Dzięki temu w stosunkowo krótkich rocznych odstępach czasu dokładnie ta sama ewangelia była omawiana na wiele różnych sposobów.
A.D.

Przez: julia

julia — Wed, 15 Oct 2008 07:12:26 +0000

Właśnie wysłuchałam relacji Księdza Biskupa z 7 i 8 dnia Synodu (jest na stronie KRP). Wspomina w niej Ks. Bp o wystąpieniu Pani Ewy Kusz.
Pozwalam sobie zauważyć, że Pani Ewa również pisze blog, na którym komentuje wydarzenia Synodu i umieściła na nim swoją wypowiedź w całości. Oto adres:
http://www.laboratorium.wiez.pl/blog.php?forumromanum

Przez: basa

basa — Wed, 15 Oct 2008 06:02:25 +0000

Myślałam o tych pociągach.
Ja w tamtym tygodniu stałam na peronie i bardzo chciałam, aby któryś pociąg się zatrzymał. A one “tylko” przejeżdżały przez stację.(Ale czy “tylko”? Bo z każdym pociągiem pragnienie, aby któryś się zatrzymał wzrastało) Aż w końcu w piątek przyjechał ten mój, który mnie zabrał. Ja mam wrażenie, że to Zawiadowca Stacji decyduje, który pociąg się zatrzyma i na jaką kolejną stację zawiezie pasażera. A tam znowu będzie
trzeba czekać na ten swój pociąg. Dzisiaj znowu zatrzymał się pociąg i mogłam pojechać dalej. Jestem bardzo szczęśliwa.

Przez: julia

julia — Tue, 14 Oct 2008 21:45:28 +0000

“Często ze słuchaniem Słowa dzieje się podobnie, jak z człowiekiem, który stoi na peronie i słyszy przejeżdżające pociągi. Pociągi przejeżdżają, a on nie wsiada”
Dopóki ten człowiek przychodzi na peron (nawet wtedy, gdy pociągi mało go interesują) jest szansa, że kiedyś zauważy przejeżdżające pojazdy.
Żeby tylko wcześniej nie zauroczyło go stoisko (stojące na peronie) z kolorowymi gazetami reklamującymi szybkie zdobycie sławy, szczęścia i pieniędzy…
Pozdrawiam

Przez: mikado

mikado — Tue, 14 Oct 2008 19:00:11 +0000

Panu Bogu niech będą dzięki za krystaliczne źródło Tradycji Kościoła, dzięki któremu zachowany jest dla nas depozyt wiary. Stale nawracamy się, ale dzięki Skale Piotra możemy trwać w nauce Apostołów tak, jak trwały w nim przez wieki pokolenia naszych braci. Bo wiemy, że nie sposób, ale treść wiary jest najważniejsza. A gdy ginie treść pozostają manowce nowinkarstwa.
Pozdr dla bpZbK

Przez: Zofia

Zofia — Tue, 14 Oct 2008 15:45:00 +0000

Panu Bogu niech będą dzięki, za nowy powiew Chrześcijaństwa, objawiający się minn. w powołaniu wspólnot neokatechumenalnych /od 1962r/, gdzie działanie Słowa Bożego przekłada się na jakość życia współbraci.Nie jesteśmy “krystaliczni”,ale umiemy przebaczać i jesteśmy otwarci na działanie
Słowa Bożego w nas.Nie uważamy się za lepszych od innych ale szczęśliwych z możliwości wzrastania
w wirności Jezusowi Chrystusowi.
Raduje się dusza z czytania relacji Ks.Biskupa. Piękne dzięki.

Przez: imt

imt — Tue, 14 Oct 2008 11:11:11 +0000

Bardzo to wszystko ciekawe, co dzieje się na Synodzie i o czym mogę przeczytać na tym blogu. A zwłaszcza ciekawe jest to, że np. o wadach homilii, jakie były przedstawione na obradach, ktoś w podobny sposób pisał kiedyś na tym blogu. Znalazłyby się i inne podobieństwa. Odczytuję to jako działanie Ducha Świętego, który działa w Kościele przez Biskupów, ale także przez świeckich.
Dobrze, że zauważono problem odchodzenia od Kościoła, aby w innych miejscach móc karmić się słowem Bożym. Znam takie osoby. Nie wszystkie miały takie same motywacje odejścia, ale w kilku przypadkach było tak, że nie były traktowane nawet jako przedmiot duszpasterstwa, jeśli chodzi o głoszenie słowa. Po prostu słowo - Boże, żywe słowo - nie było im głoszone, nie otrzymały też pomocy, gdy prosiły duszpasterzy o obecność na ich spotkaniach nad Biblią. No to znalazły tę pomoc gdzie indziej…
Jak bardzo jest potrzebna formacja kapłanów, inicjacja ich do życia słowem i uczenie umiejętności wprowadzania do tego innych. Dzięki Bogu, że i o tym się mówi na Synodzie. Oby to znalazło oddźwięk na “niższych szczeblach” - w seminariach, parafiach itd.
Włączam się w modlitwę Kościoła o dobre owoce Synodu.

Przez: AnnaK

AnnaK — Tue, 14 Oct 2008 11:09:41 +0000

Wydaje mi się, że ważne jest umiejętne wprowadzenie i wykonanie czytań, także homilii aby zainteresować słuchacza na tyle, by wsiadł do przejeżdżającego pociągu. Aby nie tylko słuchał z uwagą, więcej zapamiętał, podał ilość wagonów i ich kolor, szczegóły napisów na nich.
Myślę, że może równie ważne jest to, czym dla człowieka jest to Słowo, ta Księga i relacja do Niego, by nie traktować Go tylko intelektualnie. To zresztą ważne jest też dla tego, kto czyta czy mówi homilię (to się słyszy). Dlatego potrzeba tej “inicjacji do słuchania Słowa spisanego i natchnionego, którą trzeba podejmować równolegle i równocześnie z wtajemniczeniem do wiary”, o której mówił Ksiądz Biskup.
Przypomina mi to pewną historię na obozie formacyjnym baptystów, w którym brałam udział. Oni nie uznają żadnych obrazów, medalików, żadnym przedmiotom nie oddają czci, aby ją mieć tylko dla Boga, który jest Duchem. Także ostentacyjnie piszą, podkreślają, coś rysują w swoich bibliach. Któregoś dnia pewien starszy człowiek opowiedział mi jak kiedyś był jako turysta w świątyni innego wyznania, gdzie był wielki rozgardiasz i hałas i ktoś wziął ich świętą księgę - i bach! bach! uderzył nią kilka razy w mównicę by uciszyć zebranych. Po czym otworzył i zaczął czytać.
Mój rozmówca powiedział, że był zmieszany - jak można czegoś takiego teraz słuchać? I dodał, że tutaj my katolicy mamy rację, że trzeba cenić i szanować Słowo Boga, który mówi do nas.
Pozdrawiam